Irvell zdaje sobie sprawę, że opowieść Engströma nie ma sensu, więc zwiększa presję. Kilkadziesiąt lat po zabójstwie pewien dziennikarz ponownie przygląda się sprawie.
Coraz gorszy stan zdrowia psychicznego Engströma sprawia, że nie jest on w stanie normalnie żyć. Wiele lat później badający sprawę prokurator składa ważne oświadczenie.